ชีวิตวัยเด็ก ก็เหมือนเด็กทั่วไป มีพ่อมีแม่
แต่ฐานะไม่ค่อยจะดีนัก ไม่ถึกกับอดนะ
แต่แต่มีกินเป็นมื้อๆเท่านั้น แต่แม่อาจอด(มั้ง)
จำได้ก็อยู่กับปู่ ย่า และแม่ เพราะพ่อไปเป็นทหารเกณฑ์
ทุกๆเช้าหลวงตาวัดข้างบ้าน ก็จะเอาขนมจากการบิณฑบาท
มาแขวนไว้ให้ที่ต้นมะขามหน้าบ้าน
อ่อมีพี่ชาย ต่างพ่อต่างแม่อีกคน เป็นลูกของลุง
ห่างกันประมาณห้าหกปี พี่ชายรักเรามาก
มีวันหนึ่ง ที่บ้านไม่มีไรกิน อยู่กันสามคน
มีแม่ พี่ชาย แล้วก็เรา กับไข่ไก่ต้มหนึ่งฟอง
แม่กะว่าจะเอาไข่ต้มมาละลายน้ำปลา แล้วก็ตักคลุกข้าวให้คนละจาน
แต่เราก็ได้ขโมยได้แดงกินหมด เพราะชอบกินไข่แดง
แม่วิ่งตีรอบบ้านเลย ๕๕๕
แม่เรารับจ้างทำนา ทุกเช้า ย้ำเช้ามาก เราต้องตื่นไปไล่นกที่มากินข้าวในนากับแม่ทุกวัน
และแม่ก็ยังเล่าให้ฟังว่า หลังจากไล่นกเสร็จ เราชอบไปเซ็นต์กับข้าว
ที่แม่ค้าหาบเร่มาให้แม่กินประจำแล้วบอกว่าเดี๋ยวแม่มาจ่าย
ทุกวันนี้คนขายตายไปแล้ว แม่เรายังไม่ไปจ่ายตังค์เค้าเลย ๕๕๕๕
พี่ชายเราไม่ชอบเรียนหนังสือเอามากๆ แต่งตัวไปโรงเรียนทุกวัน
แต่ว่าไปหลบอยู่ในวัดบ้าง ในป่าบ้าง ทุกเย็นพี่ชายก็จะมีของมาฝากเรา
หรือไม่สยายๆก็จามาพาเราเข้าป่าด้วย พาไปจับแมงทับ
แมงทับตัวเขียวๆน่ะ สมัยนี้ไม่มีแล้วมั้ง
เคยครั้งหนึ่ง พี่ชายปีนต้นมะม้วง เพื่อจะไปจับแมงทับให้เรา
ดันไปเหยียบรังมดแดง ตกใส่หน้าเราทั้งอันเลย รังมดแดงสมัยก่อน
มันจะทำจากดินน่ะ โดนแม่ตีอีกแล้วครับท่าน แถมหน้าบวมไปสามวัน
แม่เคยสอนให้ทำมาหากินด้วยการเลี้ยงหมู เราก็เลี้ยงอย่างดี
เอารำข้าวกับหยวกกล้วยสับ(พี่ชาย กับปู่สับให้) คลุกๆให้กินอย่างดี
เข้าไปล้างขี้หมูให้คอกหมู อาบน้ำไปกับหมูด้วยสนุกดี เลี้ยงดีอ้วยพลีตัวใหญ่
แม่จะขาย ร้องไห้ฟูมฟาย วิ่งเอาไม้ไล่จี้คนซื้อหมู สัตว์เลี้ยงนี่เนอะ
เลี้ยงมันก็รักมัน
ตอนอยู่กับปู่ กับย่า และพี่ชาย แม่ด้วยอีกคน ปู่ย่ารักเรามาก
เรียกเรา "อีเจ๊" มาจากไหนไม่รู้ แต่อาจหมายถึงเจ๊ใหญ่ประจำบ้าน
เพราะมีแต่คนรักและตามใจ ผิดกับพี่ชายที่โดนตีบ่อยมาก
แต่พี่ชายก็รักเรามาก พี่ชายเรียกเรา "น้องเก้" อาจมาจากเกเร และขี้อ้อน
จำอะไรกับปู่ย่า ไม่ค่อยได้รู้แต่รักและตามใจมาก ขนาดแม่จะตี
ยังต้องทะเลาะกับปู่ก่อนเลย เราก็เลยไม่โดนตี เพราะแม่มัวทะเลาะกับปู่อยู่อ่ะจิ๕๕
แต่วิกฤตก็มาสู่เรากับแม่ เพราะปู่ย่า ไม่ชอบแม่เรา ก็เลยไล่แม่ออกจากบ้าน
ไปอยู่กับพ่อ ที่เพิ่งจบตำรวจมาใหม่ๆ แล้วไปประจำการอยู่ที่ เพชรบุรี
เป็นอันต้องพลัดพรากจากปู่ย่า และพี่ชายอันเป็นที่รักยิ่ง .....
........................... จบตอน .......................................
แต่ฐานะไม่ค่อยจะดีนัก ไม่ถึกกับอดนะ
แต่แต่มีกินเป็นมื้อๆเท่านั้น แต่แม่อาจอด(มั้ง)
จำได้ก็อยู่กับปู่ ย่า และแม่ เพราะพ่อไปเป็นทหารเกณฑ์
ทุกๆเช้าหลวงตาวัดข้างบ้าน ก็จะเอาขนมจากการบิณฑบาท
มาแขวนไว้ให้ที่ต้นมะขามหน้าบ้าน
อ่อมีพี่ชาย ต่างพ่อต่างแม่อีกคน เป็นลูกของลุง
ห่างกันประมาณห้าหกปี พี่ชายรักเรามาก
มีวันหนึ่ง ที่บ้านไม่มีไรกิน อยู่กันสามคน
มีแม่ พี่ชาย แล้วก็เรา กับไข่ไก่ต้มหนึ่งฟอง
แม่กะว่าจะเอาไข่ต้มมาละลายน้ำปลา แล้วก็ตักคลุกข้าวให้คนละจาน
แต่เราก็ได้ขโมยได้แดงกินหมด เพราะชอบกินไข่แดง
แม่วิ่งตีรอบบ้านเลย ๕๕๕
แม่เรารับจ้างทำนา ทุกเช้า ย้ำเช้ามาก เราต้องตื่นไปไล่นกที่มากินข้าวในนากับแม่ทุกวัน
และแม่ก็ยังเล่าให้ฟังว่า หลังจากไล่นกเสร็จ เราชอบไปเซ็นต์กับข้าว
ที่แม่ค้าหาบเร่มาให้แม่กินประจำแล้วบอกว่าเดี๋ยวแม่มาจ่าย
ทุกวันนี้คนขายตายไปแล้ว แม่เรายังไม่ไปจ่ายตังค์เค้าเลย ๕๕๕๕
พี่ชายเราไม่ชอบเรียนหนังสือเอามากๆ แต่งตัวไปโรงเรียนทุกวัน
แต่ว่าไปหลบอยู่ในวัดบ้าง ในป่าบ้าง ทุกเย็นพี่ชายก็จะมีของมาฝากเรา
หรือไม่สยายๆก็จามาพาเราเข้าป่าด้วย พาไปจับแมงทับ
แมงทับตัวเขียวๆน่ะ สมัยนี้ไม่มีแล้วมั้ง
เคยครั้งหนึ่ง พี่ชายปีนต้นมะม้วง เพื่อจะไปจับแมงทับให้เรา
ดันไปเหยียบรังมดแดง ตกใส่หน้าเราทั้งอันเลย รังมดแดงสมัยก่อน
มันจะทำจากดินน่ะ โดนแม่ตีอีกแล้วครับท่าน แถมหน้าบวมไปสามวัน
แม่เคยสอนให้ทำมาหากินด้วยการเลี้ยงหมู เราก็เลี้ยงอย่างดี
เอารำข้าวกับหยวกกล้วยสับ(พี่ชาย กับปู่สับให้) คลุกๆให้กินอย่างดี
เข้าไปล้างขี้หมูให้คอกหมู อาบน้ำไปกับหมูด้วยสนุกดี เลี้ยงดีอ้วยพลีตัวใหญ่
แม่จะขาย ร้องไห้ฟูมฟาย วิ่งเอาไม้ไล่จี้คนซื้อหมู สัตว์เลี้ยงนี่เนอะ
เลี้ยงมันก็รักมัน
ตอนอยู่กับปู่ กับย่า และพี่ชาย แม่ด้วยอีกคน ปู่ย่ารักเรามาก
เรียกเรา "อีเจ๊" มาจากไหนไม่รู้ แต่อาจหมายถึงเจ๊ใหญ่ประจำบ้าน
เพราะมีแต่คนรักและตามใจ ผิดกับพี่ชายที่โดนตีบ่อยมาก
แต่พี่ชายก็รักเรามาก พี่ชายเรียกเรา "น้องเก้" อาจมาจากเกเร และขี้อ้อน
จำอะไรกับปู่ย่า ไม่ค่อยได้รู้แต่รักและตามใจมาก ขนาดแม่จะตี
ยังต้องทะเลาะกับปู่ก่อนเลย เราก็เลยไม่โดนตี เพราะแม่มัวทะเลาะกับปู่อยู่อ่ะจิ๕๕
แต่วิกฤตก็มาสู่เรากับแม่ เพราะปู่ย่า ไม่ชอบแม่เรา ก็เลยไล่แม่ออกจากบ้าน
ไปอยู่กับพ่อ ที่เพิ่งจบตำรวจมาใหม่ๆ แล้วไปประจำการอยู่ที่ เพชรบุรี
เป็นอันต้องพลัดพรากจากปู่ย่า และพี่ชายอันเป็นที่รักยิ่ง .....
........................... จบตอน .......................................
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
ขอร่วมด้วยและช่วยกันสร้าง